6 Aralık 2013
Libya’da rejim değişikliğini sağlamak, daha doğru bir deyimle Batı’nın askeri müdahalesiyle Kaddafi’yi saf dışı bırakmak göreceli olarak kolay bir işti. İngiltere ve Fransa başı çekti. ABD onlara katıldı. Güvenlik Konseyinden bir karar çıkartıldı. Arap Ligi ve Afrika Birliği de buna yarı gönüllü bir destek verdiler. Libya’nın Avrupa’ya yakınlığı da askeri müdahale bakımından büyük kolaylık sağladı.
Suriye daha çetin bir ceviz çıkmıştır. Okumaya devam et
6 Aralık 2013
Birçok Arap ülkesinde, değişimci halk hareketlerinin yönetimden gördüğü şiddetli tepki “uluslararası toplum” nezdinde rahatsızlık yarattı. Açıklamalar, kuvvetli uyarılar yapıldı. Ancak Libya dışında hiçbiri, BM Güvenlik Konseyince onaylanan bir askeri müdahaleye yol açmadı. Bu itibarla, Libya örneği üzerinde daha ayrıntılı biçimde durmakta yarar vardır. Okumaya devam et
6 Aralık 2013
Arap ülkeleri bağımsızlıklarını kazandıktan bu yana ya hanedanlar tarafından yönetilmiştir ya da tek parti rejimleriyle. Hepsinin ortak özelliği otoriter olmalarıdır. Arap ülkelerinin ekonomik performansı farklıdır. Ancak petrol zengini olanlarda dahi tam bir fırsat eşitliğinden, adil gelir dağılımından söz etmek güçtür. Bu ülkelerde yabancı işçi olarak çalışmak bir nevi esarettir. Uluslararası Af Örgütü’nün raporları ortada… Okumaya devam et
6 Aralık 2013
Türk diplomasisi, Irak’ın işgalini takiben, bu üç sorunun, öyle görünmeseler dahi, aslında bir bütün oluşturduğunu, bir nevi birleşik kaplara benzetilebileceğini, bunlardan birindeki olumlu/olumsuz gelişmenin diğerlerini de etkileyeceği görüşünü savunmaya başlamıştır.
Diplomasimizin ortaya koyduğu bu görüş, bütün uluslararası sorunların özünde bir algılama meselesi olduğu gerçeğine dayanmakta idi. Bu, evrensel düzeyde ifadesini, Birleşmiş Milletler Eğitim Bilim ve Kültür Örgütü (UNESCO) Anayasası’nın dibacesinde bulmaktadır: Okumaya devam et
6 Aralık 2013
Türk dış politikası sütunlar üzerine bina edilmiştir. Bunların başında Batı ile ilişkilerimiz gelmektedir. Bunun da biri AB diğeri ABD olmak üzere iki ayağı vardır. En önemli kurumsal boyutu NATO’dur. Üçüncü bir sütun Türkiye’nin bölge ülkeleriyle ilişkileridir. Dünya dengeleri daima dinamik bir nitelik gösterdiği içindir ki şimdi bu sütunlara yenilerini eklemek çabasındayız. Çin, Hindistan gibi büyük ülkeler, Brezilya, Meksika, Güney Afrika gibi yükselen güçler, Afrika, Güney Amerika kıtaları dış politikamızda yeni sütunlar oluşturmaya adaydırlar. Bu yönde önemli mesafe alınmıştır. Okumaya devam et
